Eigenlijk niet.
Er bestaan wel mogelijkheden om uit een grote groep kinderen bvb. die kinderen te halen die tot de risicogroep horen. CLB-medewerkers horen hiervan op de hoogte te zijn.

Om echt uit te maken of een kind dyscalculie heeft,  moet een ervaren psycholoog/pedagoog/ orthopedagoog/neurolinguïst/neuropsycholoog/logopedist/ergotherapeut veel verschillende zaken bij het kind toetsen met diverse proeven. Op die manier kan men de achterstand bepalen voor bvb. temporekenen, getallenkennis, hoofdrekenen en meetkunde.

Men moet echter ook samen met het kind rekenen om te achterhalen hoe het juist rekent en waar het fouten maakt. Ook gemaakte toetsen en schooltaken kunnen helpen om een volledig beeld te krijgen.

Bovendien is het nodig om een stuk met het kind op weg te gaan en samen te proberen remediëren. Zo kan men best ondervinden hoe ernstig en hardnekkig de dyscalculie eigenlijk is.